Afgelopen week woonde ik een lezing bij van een collega. Nadien werd er uitbundig nagepraat over de lezing en begonnen alle aanwezigen te netwerken als gek. Je weet wel, je ziet tientallen mensen, schudt handen, strooit welig met naamkaartjes in het rond.

Na twaalven, toen bijna iedereen vertrokken was, begon ik een gesprek met een dame. Haar man was nog druk doende met het uitdelen van kaartjes aan de laatste aanwezigen. Natuurlijk spraken we over de onmogelijke uren die je moet maken, wil je aan deze gekte mee doen.

Ik was benieuwd naar haar indrukken, en vroeg haar wat ze normaal uit zo een avond aan business over hielden. Het antwoord verbaasde mij niets. “Bijna niets”. Verloren moeite dus, maar… zo leren anderen je naam kennen en je weet maar nooit…

Je weet maar nooit. Wel, ik weet het. Uit eigen ervaring en uit de vele verhalen die ik van anderen hoor. Ga je “netwerken volgens de regels”, dan zal je weinig resultaten boeken in verhouding met de tijd die je er in moet investeren. Maar het kan ook anders.

Wat je niet moet doen
Wat je zeker niet moet doen, is net zoals iedereen met een dwaze grijns op je gezicht alle aanwezigen aflopen, in twee minuten vertellen wat je voor hen kan betekenen, een naamkaartje – met een persoonlijk geschreven boodschap – afgeven en verder gaan.

Denk even aan jezelf. Hoe vaak heb je daar zelf succes mee gehad? Zelden of nooit. Geef maar toe! In het beste geval heb je achteraf zelf alle aanwezigen gecontacteerd, hetgeen je niet veel meer zal opleveren dan een koude prospectie.

Wat je wel kan doen
Wat kan je dan wel doen? Wel, ik vroeg de dame wie van alle aanwezigen waarmee ze gesproken had ze zich nog herinnerde. Ze herinnerde zich twee mensen; mijzelf (daarom was ze even komen babbelen) en een dame uit de binnenhuisarchitectuur.

Waarom herinnerde ze zich ons tweetjes nog? Omdat we ons niet bezig hielden met onze meerwaarde te verkondigen, maar de tijd genomen hadden en een voor haar boeiend verhaal hadden verteld. Een verhaal dat haar aansprak. Iets waarmee ze zich verbonden voelde.

Als bewijs liet ze haar pda zien, waarop ze twee namen van de ganse avond had genoteerd. Twee namen met wie ze nadien contact wilde opnemen.

Waarom verhalen werken.
Het is de oudste vorm van overlevering. Boodschappen werden verpakt in verhalen, parabels, liedjes… met een duidelijk doel voor ogen: de ander zo boeien dat hij of zij de boodschap niet zou vergeten.

De dame kon feilloos zeggen wat we deden en wat we voor hun zaak konden betekenen. Ze had geen naamkaartje, folder of gadget nodig. Ze herinnerde zich het verhaal nog. Een verhaal werkt immers zowel op emotioneel als op rationeel niveau. Het is gewoon sterker.

Denk even terug aan je schooltijd. Ik had destijds een leraar die er de gewoonte van maakte zijn leerstof in verhalen te verwerken. (Een methode die ik nooit vergeten ben). De tijd vloog en nadien wist je wat je moest weten, zonder er hard voor te moeten studeren. Zonder twijfel heb je zelf ook zo een leraar gehad.

Hoe pak je het aan?
Je kan natuurlijk verhalen maken van alles. Maar de kunst is om er wat magie in te steken. Je bedrijfsvoorstelling verpakken in een sprookje is uitermate moeilijk en zal weinig zoden aan de dijk brengen.

Wil je een beklijvend verhaal? Zoek dan in je professionele ervaring. Wat was die opdracht, die verkoop, waar je de beste anekdote van hebt. Dat is een beginpunt. Hoe kan je dit verhaal gebruiken om de kern van wat je doet weer te geven?

Het verschil tussen een boeiend verhaal en een saai verhaal is eenvoudig te duiden. Het zit in drie punten: ten eerste heeft een boeiend verhaal een beperkt en makkelijk te volgen aantal feiten (de verhaallijn). Ten tweede vertel je een verhaal in mensentaal. Vaktaal is uitgesloten! Ten derde heeft een boeiend verhaal een emotioneel raakpunt met de toehoorders.

Eerst luisteren dus. Wat vindt een ander boeiend? Iemand met angst voor spinnen (ja hoor, ik ook) zal zeker geboeid worden door een spinnenverhaal. Iemand met een passie voor muziek, zal daar interesse in hebben. Iemand met kinderen, zal dat boeiend vinden… iedereen heeft honderden zaken die hem of haar kunnen boeien.

Vertel je verhaal (dring het niet op) op een moment dat het past in het gesprek. Vergeet je bedrijfsvoorstelling,