Inspirerende kost
De kracht van de referral
Netwerken is verbinden. Ideeën en mensen met elkaar in contact brengen. Degene die zijn best doet om anderen met elkaar in contact te brengen, plukt daar op langere termijn de vruchten van. Als je andere mensen hebt geholpen, doen ze vroeger of later graag iets voor je terug. Vanaf de eerste week dat ik ondernemer ben, heb ik veel tijd gestoken in netwerken. Natuurlijk, ik had lekker kunnen gaan cold callen (waar ik veel ervaring mee heb), maar netwerken leek me interessanter. Organisch groeien en niet te veel plannen.
Een paar honderd borrels, zakenlunches, netwerkbeurzen en seminars heb ik er wel opzitten. Ik heb mezelf altijd oprecht, authentiek en nieuwsgierig opgesteld. Daar zijn veel mooie gesprekken en contacten uit voort gekomen. Klanten, collega's, leveranciers. You name it.
New York
Op een bijeenkomst vorig jaar ben ik een andere netwerker pur sang tegen het lijf gelopen: Sylvie van Tilburg, eigenaar van IncompanyTrainer. Zij leert mensen onder andere professioneel te netwerken door ze een week mee te nemen naar het netwerkwalhalla van de wereld: The Big Apple.
Tijdens ons eerste gesprek kwam meteen de vraag naar boven: wat kunnen we samen doen? Een korte brainstorm later was het plan opgevat om een artikel te schrijven over het fenomeen 'endorsements'. Maar als je over endorsements schrijft, moet je het natuurlijk ook over referrals en testimonials hebben. Deze drie liggen dicht bij elkaar, maar zijn ook erg verschillend. Met een mooi inleidend artikel kom je in totaal op vier artikelen. We zitten op de helft. Allemaal naar aanleiding van een gesprek tijdens een netwerkborrel.
Het inleidende artikel hebben we eerder dit jaar reeds geschreven (PDF-je hier). Het tweede artikel over referrals is deze maand verschenen in SalesExpert. Lees Het geven van een referral (PDF).
Kritiek en feedback zijn natuurlijk van harte welkom. Artikel nummer drie en vier volgen later dit jaar.
Onderwerpen: Artikelen.
Reacties
12-03-2012 07:26 - Auth
Nee de NGO's zijn niet bij uitstek de cstghiksee organisaties. Ze hebben allemaal een politiek of godsdienstig agenda.Zij hebben nog nooit iets opgelost zodat ze overbodig werden. Dat zullen ze ook nooit doen want dan maak je je zelf overbodig en werkeloos.De enige manier om iets te veranderen is dat de landen die hulp vragen, de eigendomsrechten van hun onderdanen respecteren. Alleen als je eigendom hebt, ben je bereidt om te investeren zonder de angst dat het volgend jaar wordt afgepakt.De machthebbers weten hoe ze hoge invoerrechten moeten heffen op geschonken goederen. Wat besteed wordt aan hun rijkdom. Zolang leiders van arme landen, rijker zijn dan de leiders van rijke landen is hulp onnodig.Verder zou ik zeggen, emigreer naar het land waar men zo nodig hulp wilt geven. Met eigen geld iets opbouwen en werk creebren. Betaal daar belasting in plaats dat de belasting betalers van Nederland het materiaal en de salarissen moeten ophoesten. Dan pas krijgt men ervaring hoe zulke landen functioneren. Niet als men in een ivoren torentje woont en met nieuwe Toyota landcruisers rond scheurt. Hun salarissen zijn geen tonnen (die krijgen de managers van de NGO's) maar ze leven goed. Beter dan de middenstand in die landen. Beter dan de mensen die in Nederland werken.Er wordt meer schade toegebracht dan wat de donors weten.Trouwens hoeveel NGO's zitten er al niet, alleen Nederland heeft meer dan 800 NGO's, tel even de Europese, Amerikaanse, Australische NGO's er bij op. De VN met hun projecten en er veranderd niets. Waar blijft het geld en wie heeft toegang tot dit geld?En hoeveel NGO's zoeken niet naar projecten zonder dat er om gevraagd werd!Maar als hulp gestopt wordt dan komt er een hoge werkeloosheid onder de mensen in deze sector. Vaak universiteit geschoold maar in vage onderwerpen waar ze geen droog brood mee kunt verdienen zonder dat ze in een of andere gesubsidieerde organisatie of commissie zit om een beleid te maken die vaak mislukt.
Geef een reactie

