Het afgelopen jaar werd ik niet ziek van de Mexicaanse griep of de Q-koorts. Daarnaast ben ik in 2009 niet in handen gevallen van een “louche” bank of in zee gegaan met een financieel adviseur die zichzelf heeft verrijkt met een provisiesysteem waar de komma verkeerd stond. Als ik de media mag geloven ben ik de enige op deze aardkloot die gespaard is gebleven. Maar wat maakt nou dat ik dit denk?  

Het fenomeen waar we mee geïnfecteerd zijn heet emotionele besmettelijkheid. Dit is een virus dat overslaat door de manier waarop we informatie opnemen en verder verspreiden. Als we maar vaak genoeg negatieve berichten lezen, horen en vertellen dan worden we ook vanzelf negatief. De enige manier om je “negatief-resistent” te maken is door zelf mensen positief te besmetten.  

Stelt u zich eens voor. U leest in de krant de volgende kop: “Operatie van dokter Maarten zorgt dat de functionaliteit van de arm van een patiënt in tact blijft”. In eerste instantie denkt u; “dat is toch normaal”. Maar als u het goed bekijkt, is het heel bijzonder. Het is namelijk een hele kunst om iemand op te lappen en te zorgen dat alles goed blijft functioneren. Maar wie viert dit met de arts? Welke krant bericht over dit soort dagelijkse wonderen? Nee, we zijn ondertussen zo geconditioneerd dat we alleen melden of waarnemen wat (negatief) afwijkt van de “wonderen” die elke dag in de wereld plaats vinden. Hoe zou u reageren als uw leidinggevende alleen maar terugkoppelt wat u niet goed heeft gedaan? 

Ik stel voor dat we 2010 het jaar van de waardering maken. Elke keer als iemand iets voor u doet, kijkt u dan eens als een verwonderd kind die nog nooit zoiets heeft gezien. Loop naar buiten als de vuilnisman komt en bedank hem voor het ophalen van uw afval. Bedank de ambulancemedewerker omdat hij probeert iemand te redden. Loop eens de keuken van een restaurant binnen en geef een schouderklop aan de kok, die zonder de hulp van Herman de Blijker, een mooi gerecht heeft klaargemaakt. Geef uw bakker eens een ferme dankjewel-hand voor het feit dat hij ’s nachts uw brood bakt. Bel de journalist die een positief artikel heeft geschreven en zeg “ga zo door”. Geniet eens van het gewone omdat het eigenlijk niet zo gewoon is. 

Maar geniet ook van het ongewone omdat het eigenlijk normaal is. Mijn moeder droeg in de 70-er jaren een hoofddoekje en iedereen accepteerde het omdat oudere vrouwen toen hoofddoekjes droegen. We waarderen een non voor haar devotie en toewijding en accepteren haar nonnenkap. Dan is het toch normaal dat we de toewijding en de uiting van een ander zijn geloof, in de vorm van een hoofddoekje, ook waarderen?  Kortom, het wordt tijd om alles om ons heen positief te waarderen en elkaar te complimenteren. We stimuleren hiermee de ander om het beste uit zichzelf te halen.

Ik wens u een positief 2010 toe met veel waardering.